เพิ่งรู้ว่า ,, น้ำตามันเค็ม
.
.
การทะเลาะกันมันไม่ใช่เรื่องดีเลยเนอะ
แต่ถึงเราจะเป็นแค่ลูกเราก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากมอง
ถ้อยคำที่ไม่ได้หยาบคายแต่เสียดแทงทุกคำ
ถ้อบคำที่หลุดออกจากปากฝั่งนี้ที ฝั่งนี้อีกที
แย่จัง .. ตรงที่ทำได้แค่ร้องไห้
แย่จัง .. ตรงที่ทำได้แต่นั่งเงียบ ๆ บนรถ
เพิ่งรู้ว่ารถที่เราคิดว่ามันกว้าง
มันแคบและน่าอึดอัดมากตอนที่พ่อกับแม่ทะเลาะกัน
น้ำตามันเค็ม .. จริง ๆ นะ
มันเหนื่อย มันเพลีย แล้วก็หยุดร้องไห้ไม่ได้ด้วย
ตอนนี้ ,, พ่ออยู่ไหนอ่ะ?
กลับบ้านทีได้ไหม?
อย่าปล่อยให้อยู่กะแม่กะน้องแค่สามคนได้ไหม?
พรุ่งนี้เค้าจะกลับ กทม. แล้วนะ
เป็นครั้งแรกที่พ่อทำให้เค้ารู้สึกมาชั่วครู่ว่า
.. เค้าไม่น่ากลับบ้านและกลับมาเจอพ่อเป็นแบบนี้ เค้าไม่กลับเลยดีกว่าไหม? ..
ทุกรอบที่เค้ากลับบ้าน มันก็เป็นแบบเนี่ย
ทุกรอบที่เค้ากลับบ้าน พ่อก็ทำตัวแบบเนี่ยเสมอ
เค้ารักพ่อนะ .. แต่เค้าก็คิดเหมือนกันว่าตัวเค้ามันมีอาถรรพ์รึป่าว?
ไม่ต้องกลับบ้านเลยดีไหม?
ตาบวมมาก เหนื่อยมาก เพลียมาก แต่ต้องยิ้มให้แม่
รอยยิ้มที่ฝืนยิ้มน่ะ เพิ่งรู้ว่ามันน่าเกลียดเอามาก ๆ เลย
น้ำตา .. แม่งเค็ม*

